Met de campagne ‘Wat is jouw favoriete dier?’ roepen we mensen op mee te doen aan de VeganChallenge. Acht jaar geleden deed Marijke Hoebee de VeganChallenge en dat veranderde haar leefstijl en blik op de bio-industrie. “Het bleek helemaal geen uitdaging, maar een leuk avontuur”, blikt ze terug. “Met blijvende impact.” Marijke is sindsdien vegan en zet zich naast haar werk als foto- en videograaf in als vrijwilliger voor de Nederlandse Vereniging voor Veganisme (NVV). Ze vertelt hoe ze de VeganChallenge heeft ervaren en wat het haar heeft gebracht.

Hoe kwam je op het idee om mee te doen aan de VeganChallenge?

“Ik was al ruim twintig jaar vegetariër, maar ik at veel kaas. Mijn motivatie was in eerste instantie vooral gezondheid: al dat vet, dat kon toch niet goed zijn? Het was echt een verslaving. Ik vroeg me af: wat doet dat eigenlijk met mijn lijf? En zou het niet beter zijn om daarmee te minderen, of te stoppen? Vanuit die nieuwsgierigheid begon ik aan de VeganChallenge.”

“Pas gaandeweg leerde ik steeds meer over het dierenleed dat zuivel veroorzaakt, en over de impact op het milieu. Ik dacht dat ik als vegetariër al goed bezig was, maar zag nu pas dat je met zuivel nog steeds bijdraagt aan de bio-industrie. Dat werd al snel steeds belangrijker voor me als motivatie. Sinds ik dat weet, kan ik niet meer terug.”

Hoe vond je het om de VeganChallenge te doen?

“Wat me meteen opviel: het voelde niet als een uitdaging, eerder als een leuk avontuur. Er ging een wereld voor me open. Ik dacht vooraf echt dat het ingewikkeld zou worden. Ik had het beeld dat je als vegan bijna niks meer kunt eten. Dat leek me enorm lastig. Maar al op dag één werd dat beeld compleet onderuitgehaald. Ik ging de supermarkt in en dat was echt een eyeopener: er waren zóveel goede vegan producten die ik eerder niet zag. Het viel me op hoeveel opties er eigenlijk waren.”

Wat mooi. Het leverde dus veel meer op dan je had verwacht?

“Ja, zeker. Ik ontdekte allerlei nieuwe producten, probeerde verschillende soorten vegan kaas én veel nieuwe vegan eettentjes, waar ik anders niet zo snel zou komen. En het mooie is: ik stak mijn man er ook mee aan. In het begin van onze relatie at hij nog weleens vlees, maar nu is hij ook helemaal vegan. Samen gingen we op zoek naar vegan restaurantjes en nieuwe recepten. We zijn daardoor veel gevarieerder en avontuurlijker gaan eten. Ook op reis merkten we dat: we zochten dingen beter van tevoren uit en kwamen juist op plekken waar we anders misschien nooit waren beland – veel leuker dan de standaardplekken.”

Je begon de challenge natuurlijk voor je gezondheid. Merkte je daar verandering in?

“Ja, ik viel in het begin een paar kilo af en had vaker honger. Ik ontdekte dat ik meer kon eten van wat ik lekker vond. Even wennen, maar ook zeker een voordeel! Verder is mijn gezondheid altijd goed gebleven. Ik eet gevarieerd en slik ongeveer eens per week B12 bij – dat is overigens ook verstandig om te doen als niet-vegan. Je krijgt als vegan wel de eeuwige vraag of je wel genoeg eiwitten binnenkrijgt. Dan zeg ik altijd: met een westers dieet is het bijna onmogelijk om een eiwittekort te krijgen. Tenzij je bijvoorbeeld topsporter bent. Mijn bloedtesten zijn ook altijd uitstekend, dus dat zit helemaal goed.”

Was er ook iets dat je lastig vond?

“Het enige echte ‘challenge’-onderdeel vond ik het sociale aspect. Met vrienden, familie, feestdagen, teamuitjes… Dan is er soms weinig te kiezen, of krijg je ongemakkelijke opmerkingen. Of ik niet voor deze keer een uitzondering wilde maken, bijvoorbeeld. Zeker als je de enige vegan in je omgeving bent, kan dat ingewikkeld zijn. Juist daarom vind ik de NVV zo belangrijk. Je komt in contact met andere vegans en dat geeft een community gevoel. Dat is enorm verbindend en motiverend: je doet het niet alleen, dat maakt echt verschil. Het was wel fijn geweest om ook tijdens de challenge al contact te hebben met andere deelnemers of vegans. Dat helpt misschien op momenten dat het even wat moeilijker is.”

Wat zou je anderen meegeven die overwegen mee te doen aan de VeganChallenge?

“Mijn belangrijkste tip: streef niet naar perfectie. Als je heel streng bent voor jezelf en het lukt even niet, dan ga je je schuldig voelen – en dat helpt niemand. Bekijk het positief en wees trots op alles wat wél lukt. Als we met z’n allen meer richting plantaardig bewegen en bewuster eten, dan is dat al enorme winst. Zie de VeganChallenge dus als een stimulans, niet als een streven naar honderd procent. Want alles wat je doet om meer plantaardig te leven, is al ontzettend goed. Voor de dieren, de wereld én je eigen gezondheid.”

Budget challenge!

Na het succes van Jetske’s extreem budget challenge leek het haar leuk om er een videoserie van te maken waarin zij telkens naar een andere supermarkt gaat om daar voor zeven dagen haar ontbijt, lunch en avondeten te scoren. De maaltijden mogen alleen gemaakt worden van de producten die zij van die 10 euro heeft gekocht en zijn natuurlijk helemaal vegan en zo gezond mogelijk!

Waarom DEEN?

Ik ben begonnen bij de DEEN omdat ze daar nooit komt en ze hoorde dat het goedkoper was dan de AH. Maar klopt dat eigenlijk wel? Jetske ging voor je op onderzoek uit. Er wordt altijd gezegd dat veganisme duur is en eigenlijk onmogelijk. Jetske hoort vaak dat mensen het zien als iets voor de ‘elite’. Grappig genoeg eten ze in de minder rijke landen zo goed als vegan.

Zo is Jetske voor haar studie voor vier maanden naar Uganda geweest en daar at ze praktisch vegan. De kinderen daar op school krijgen altijd ‘Posho and beans’ wat niet veel meer is dan maispap met bonen, volledig vegan dus!

Challenge gehaald?

Is het Jetske gelukt om voor 10 euro boodschappen te doen bij de DEEN en zo ja, wat kocht ze dan voor deze 10 euro? Kon ze elke dag wat anders eten of at ze de hele week hetzelfde? Dat zie je allemaal in de video. Ze kan alvast verklappen dat het vrij lastig was, aangezien DEEN een winkel is die veel fairtrade en biologische producten heeft! Hartstikke goed natuurlijk, maar ehm… niet echt voor je portemonnee…

Deze YouTube-video kan vanwege je cookie-instellingen niet op deze pagina worden weergegeven.
Bekijk op YouTube
Cookie-instellingen aanpassen

https://www.youtube.com/watch?v=zGdJpCNuf1A

Alleen maar vloeibaar

De zes weken na haar operatie mocht Neri alleen maar vloeibaar eten. Niet alleen wordt dit geadviseerd, het is ook nog zo dat ze niets anders kan. Doordat haar hele kaak anders is gezet, kan ze vanwege de pijn niet goed kauwen. Helaas is ze daardoor gedoemd om alleen maar vloeibaar te eten. Na zes weken sprak Jetske haar, en zelfs nu kan ze zelfs niet veel meer dan wat baby prutjes.

Hoe raak je vol van vloeibaar?

Je hebt mensen die vrijwillig een sappenkuur volgen. Deze is vooral gericht op zo min mogelijk calorieën binnen krijgen om af te vallen. Neri’s doel is echter niet om af te vallen. Hoe krijg je dan voldoende calorieën binnen als je deze alleen maar mag drinken? Daar heeft Neri een goede oplossing voor gevonden. Ze geeft je dan ook handige tips, mocht jij ook in een situatie terecht komen waarin je (tijdelijk) vloeibaar moet eten. Of dit nu is door een kaakoperatie of door je verstandskiezen die getrokken zijn of om wat voor reden dan ook. Dit eetdagboekje laat je in ieder geval zien dat het kan!

Heftig!

Desalniettemin vond Jetske het erg heftig dit eetdagboekje te volgen! Voor Jetske was dit natuurlijk maar een dag, maar voor waren eht zes weken! Ze verlangt dan ook echt naar iets met een bite! Benieuwd waar ze naar verlangt? Check dan de video.

En heb je de vorige al gezien? Nee?? Check hem hier!!

Shair my world

Degene waarover ze het heeft is Liona van Shair my world. Een vrolijke dame die Jetske al een tijdje op Instagram volgt. Waardoor het komt weet Jetske niet maar het lijkt er bijna op alsof ze altijd op een festival te vinden is of in een toffe vegan hotspot. Ze woont dan ook midden in het centrum van Amsterdam tussen de walhalla’s van de vegan hotspots.

Maar schijn bedriegt want ze kookt ook heel veel thuis. Dat ze in Amsterdam woont is wel te merken aan alle exotische ingrediënten die ze in haar gerechten gooit. Jetske kreeg een heel eetdagboek voorgeschoteld met de meest uiteenlopende ingrediënten. Maar helaas woont Jetske in een dorp en moest ze dus goed kijken wat ze wel en niet kon maken.

Iets totaal nieuws!

Toch lukte het haar om ook dit keer iets totaal nieuws te eten. Niet alleen at ze dit gehele eetdagboekje gluten vrij, ze proefde ook voor het eerst Tamarinde. Daar waar ze voor dit eetdagboekje er nog nooit van had gehoord, bleek de toko bij haar om de hoek dit gewoon te hebben!! Yeah daar was ze super blij om, of toch niet….

Tropische verassing!

Jetske vond het in ieder geval leuk om iets totaal anders te proberen. Bij haar in het dorp is er maar 1 toko, en die heeft vaak de “standaard” dingen. Maar ze is altijd in voor nieuwe smaken en belevingen. En een beleving dat was het zeker!! Benieuwd hoe haar dit af gaat en hoe Liona zonder kip leeft? Kijk dan snel de video! Check ook zeker de video’s van de andere eetdagboekjes die ze heeft gedaan, want in elk eetdagboekje zit weer iets nieuws 🙂

Vegan met een beperkt budget

Er zijn veel tips over hoe je vegan kunt zijn op een beperkt budget; naar de markt om 4 uur, seizoensproducten kopen, naar de Lidl en de Aldi, je eten invriezen, geen dure kant-en-klare vleesvervangers, in grootverpakkingen kopen, gedroogde peulvruchten. Maar wat maak je daar dan mee? En al helemaal als student, wanneer je budget niet groot is en je ook niet zoveel tijd wil besteden aan koken en alles ook nog eens foolproof moet zijn.

Zelf ben ik bijna zes jaar lang student geweest en voor mij is dit scenario heel herkenbaar. Hierbij een paar snelle en goedkope gerechten die je met weinig kookervaring kan klaarmaken. Veel van deze gerechten zijn al studentenklassiekers, maar nu de vegan variant.

Chili sin carne/bonensoep

Dit heb je nodig nodig: bruine bonen/kidneybonen, paprika, tomatenpuree, ui, knoflook, rijst, paprikapoeder, piment, komijn, chili (eventueel: mais, avocado, vegagehakt).

Snelle en makkelijke versie: warm een blikje bonen op met een blikje tomatenpuree, tomatenblokjes, een gesneden paprika, een gesneden uitje, teentje knoflook, wat paprika poeder, komijn, piment, chilipoeder en koriander. Kook hierbij rijst.

De goedkopere versie is om voor gedroogde bonen te gaan. Deze moet je een nachtje laten weken en dan in 45 minuten gaar koken in water. Het duurt wat langer, maar het is een stuk goedkoper.

Als je te veel hebt gemaakt kan je altijd nog wat bouillion toevoegen en het de dag erna als bonensoep eten of een keer de chili met wraps eten in plaats van rijst.

Heb je wat meer geld? Dan kan je nog wat mais, verse koriander, vegan gehakt of avocado toevoegen.

Kikkererwtencurry

Dit heb je nodig: tofu/kikkererwten, currypasta/poeder (komijn, kurkuma, paprika, koriander, gember), kokosmelk (of water/boullion), rijst/noedels, groenten naar keuze (ui, knoflook, prei/wortel/broccoli/bloemkool/etc)

Snelle versie: Fruit een ui met knoflook en wok de kleingesneden groente in wat kokosmelk en voeg dan na 5 minuten de currypasta toe, roer goed door en voeg meer kokosmelk naar smaak toe, meer kokosmelk zorgt voor een mildere, romigere curry. Voeg op het einde de kikkererwten toe en warm ze op. Serveer de curry met rijst.

Goedkoper wordt deze curry als je lokale seizoensgroenten gebruikt, gedroogde kikkererwten en een eetlepel kerriepoeder (mix van komijn, kurkuma, paprika, koriander en gember) in plaats van currypasta.

Je kan deze curry ook met tofu maken in plaats van kikkererwten of een wat meer fancy vleesvervanger zoals kipstuckjes.

De bevolking van Maleisië bestaat uit verschillende etnische groepen die allemaal hun eigen keuken hebben. Op zich kun je bij alle verschillende keukens wel vegan eten vinden, maar niet bij allemaal even makkelijk.

De Maleise keuken

De meerderheid van de bevolking van Maleisië is Maleis. Hoewel Maleis eten heel lekker is, is het helaas vaak niet echt vegan friendly. In alle gerechten zitten standaard eigenlijk minstens één en vaak meerdere dierlijke ingrediënten. Hoewel veel gerechten in principe wel te veganiseren zijn, is dat in restaurants vaak lastig omdat ze geen vervangende ingrediënten in huis hebben of omdat gerechten al deels zijn voorbereid. Daarom heb ik eigenlijk vooral Maleis gegeten bij restaurants die al vegan gerechten op de kaart hadden staan en die ik gevonden heb via HappyCow.

Vaak zijn dat dan dit soort gerechten met rijst, tempeh en groentes. Ook kun je vaak wel vegan noedels vinden of bijvoorbeeld satésaus (die daar eigenlijk altijd vegan is, maar wel anders qua smaak en structuur dan in Nederland) met ketupat, een soort blokjes gemaakt van aangestampte rijst.

De Chinese keuken

Zo’n 30 procent van de inwoners van Maleisië zijn etnisch Chinees. Daarom zijn er overal ook veel Chinese restaurants te vinden. In de Chinese keuken is het gebruikelijk om bij elke maaltijd wel één of meerdere vegetarische gerechten te hebben. Ook gebruiken ze vrijwel nooit zuivel, dus vaak kun je altijd wel iets veganistisch vinden. Daarnaast zijn er in Maleisië ook veel Chinese restaurants te vinden die 100% vegetarisch zijn. Best vaak zijn die ook helemaal vegan en anders is het vaak alleen een kwestie van een gerecht kiezen waar geen ei in zit. Vaak is het in Chinese restaurants het makkelijkst om iets veganistisch te vinden.

Daarnaast kun je op veel plekken ook verse broodjes bapao kopen, waarbij de groente-bapao’s best vaak vegan zijn.

De Indiaase keuken

Ongeveer 10 procent van de bevolking van Maleisië zijn Indiaas en daardoor zijn Indiaase restaurants ook vaak makkelijk te vinden. Eigenlijk zijn daar altijd wel vegetarische gerechten te vinden, maar moet je vaak wel even goed vragen of het wel veganistisch is of gemaakt kan worden omdat er dan vaak zuivel in zit.

Let er overigens bij restaurants die niet 100% vegetarisch of veganistisch zijn (uit alle drie de keukens) op dat ze ook bijvoorbeeld dierlijke bouillon kunnen gebruiken. Meestal wordt er in Maleisië bijna altijd in palmolie gebakken, dus over het bakken in dierlijk vet hoef je je over het algemeen geen zorgen te maken.

Maak gebruik van HappyCow en vegan Facebookgroepen

Net als in de meeste andere landen is het aan te raden om op HappyCow te kijken waar je als vegan makkelijk kunt eten. Houd er wel rekening mee dat vegan restaurants of restaurants die veel vegan gerechten hebben, vaak wel een stuk duurder zijn dan veel ‘gewone’ restaurants. Vaak zijn het ook juist de restaurants die helemaal biologisch zijn en/of wat gewoon wat fancier zijn.

Daarnaast kunnen Facebookgroepen ook handig zijn. Er zijn meerdere vegan Facebookgroepen voor Maleisië of voor een regio/stad in Maleisië. Zelf zag ik bijvoorbeeld in een Facebookgroep dat je in Kuala Lumpur vegan pizza kon bestellen (met vegan kaas en vegan pepperoni!) en een vegan ‘pizzaburger’ dus dat moesten we natuurlijk wel even proberen.

Toetjes & snacks

Vegan toetjes heb ik niet veel gezien, maar sowieso hebben veel restaurants geen toetjes. Ais kacang is vaak wel vegan, afhankelijk van de toppings.

Qua snacks kun je in elk geval een hoop fruit vinden, ook een hoop tropisch fruit dat je in Nederland niet zo snel ziet zoals dragon fruit. Daarnaast zijn kwam ik ook vegan sushi tegen, snacks als rijstcrackers en hebben ze een hoop sojamelk. Sojamelk is er wel bijna altijd gezoet en vaak zoeter dan de gezoete sojamelk in Nederland. Ik kwam zelfs nog wat vegan chocolademelk tegen.

Vegan vs plantaardig

Jennifer is echter student en eet volledig vegan en zoveel mogelijk plantaardig. Even kort het verschil: veganistisch is volledig vrij van dieren, plantaardig is dat het onbewerkte producten zijn. Zo is een vegan hotdog uit de supermarkt veganistisch maar zijn bonen, groenten en fruit plantaardig… Daarnaast kan het zijn dat mensen die plantaardig eten wel bijvoorbeeld honing gebruiken of wol dragen. Terwijl veganisten dat niet doen. Tot zover deze side note..

Jetske at dus een dag als student Jennifer en wat haar opviel, was dat het veel was. Wat vooral veel was, was de thee! Jetske is zelf een echte theeleut maar je zal haar in deze video zien struggelen met de hoeveelheid thee.

Eten als een vegan student

Niet alleen zie je hoe Jetske het dagboek van Jennifer ervaart, Jetske heeft Jennifer natuurlijk ook weer gesproken en vraagt haar hoe het studentenleven is als vegan. Vroeger nam Jetske namelijk een broodje shoarma na het stappen; hoe doet Jennifer dat nu? En waarom is ze vegan geworden tijdens haar studie? Ook hebben ze het over het gebruik van proefdieren bij het testen van medicijnen en hoe het is om als enige vegan in een non-vegan familie te wonen. Ben je benieuwd naar de antwoorden op deze vragen? Check dan de video…

Check ook zeker dit eetdagboek.

Even voorstellen… Dymphie de veganist. Ik ben Dymphie (de veganist) Burger, 24 jaar oud. Ik ben sinds bijna twee jaar veganist, en daarvoor was ik acht jaar vegetariër. Je kunt zien dat ik al een tijdje ervaring heb!

Op dit moment woon ik in Bonn in Duitsland, maar ik heb het grootste deel van mijn leven in Amsterdam gewoond. Naast schrijven voor de VeganChallenge, promoveer ik op dit moment aan de Universiteit Bonn op klimaatbestendige (akker)landbouw. Dit is een thema wat dicht aansluit bij mijn overtuigingen als veganist en student.

Veganisme als student

Als Dymphie de veganist ga ik proberen te laten zien dat je ook als student makkelijk veganist kunt zijn, dat je ook kunt kamperen als veganist en ik kan veel vertellen over wat de voordelen van veganisme voor het milieu zijn.

Zo hoop ik veel andere mensen te inspireren om ook veganisme te proberen. Heb ik je interesse al gewekt? Kijk dan bijvoorbeeld eens bij de blogs, recepten of andere pagina’s van de VeganChallenge. Je kunt ons verder ook vinden op Facebook en Instagram, als je er nog geen genoeg van hebt. Zo kun je meer leren over veganisme en veganistisch eten, koken en leven. Daarnaast vind je informatie over lifestyle, zoals over kleding, verzorgingsproducten en meer.

PS. Heb ik je geïnspireerd? Doe dan ook mee aan de VeganChallenge!

De eerste keer heb ik zó lang gewinkeld… Alle etiketten lezen wat ik wel en niet mocht eten. Ongelofelijk waar overal melk of melkpoeder in zit! Het eten op zich ging heel goed. ’s Morgens at ik havermout, soms eens een boterham met pindakaas en speculoospasta. ’s Middags soep met crackers of maiswafels en ’s avonds weer iets anders. In het begin telkens nadenken of ik iets mocht eten en soms twee keer bij de ingrediënten kijken of ik dit wel mocht. Ik had ook veel recepten opgezocht op internet en een eetplanner gemaakt met wat ik zou klaarmaken.

De eerste week ging goed en ik was trots op mezelf dat het goed ging. Ik had ook de indruk meer energie te hebben dan anders. Ik voelde me fitter en voelde me goed omdat ik ook het gevoel had dat ik toch iets aan de wereld kan verbeteren. En ook dacht dat ik dat ik gezond bezig was.

Ik heb ook meer fruit gegeten door de challenge. Voor de challenge at ik als tussendoortje yoghurt met granola, maar tijdens de challenge meer fruit. Ik had me ook voorgenomen om een vegan speculoostaart te maken op de laatste dag, dat was dan mijn beloning.

Moeilijke momenten

Ik heb ook moeilijke momenten gehad. Zo zijn we een dagje uit geweest en het was heel warm en iedereen at een ijsje, ik niet. Maar toch geen ijsje genomen. Op mijn werk een koffiekoek aangeboden gekregen en toch geweigerd, iets wat ik anders niet zou weigeren. Ook heb ik twee keer ‘gezondigd’. Eén keer ging ik met vriendinnen uit eten en daar hadden ze niks vegetarisch. En toen heb ik ook gewoon een maaltijd van het menu gegeten. Ook was op mijn werk een overschot van paasontbijt over, sandwiches met allerlei beleg. Dit lag in de pauzeruimte. Ik had toen al honger, dus heb ik toch een sandwich met kaas gegeten. Achteraf had ik daar wel wat spijt van.

Ik vond het wel leuk om nieuwe recepten en nieuwe ingrediënten te leren kennen en vond het super om te gaan winkelen. In Nederland was ik ook eens bij de Jumbo gaan winkelen en daar hebben ze meer producten die vegan zijn. Ik vind dat ze in Nederland al meer open staan voor veganistisch eten dan België.

Lessen uit de VeganChallenge

Wat ik nu heb geleerd uit de challenge:
Vegan is niet altijd gezonder dan gewoon eten. Vegan kan ook soms vettiger zijn of er zit meer suiker in bepaalde producten. Het eten is ook soms duur, wat ik jammer vind! Door veganistisch te eten sta je toch eens stil bij wat het heeft opgeleverd. Beter voor dieren en uitstoot.

In de toekomst zal ik zeker meer letten op wat ik eet, zeker als het gezonder is! Volledig veganistisch blijft moeilijk, want ik eet wel graag nog eens een koffiekoek of een beetje vlees, maar dat wil ik beperken tot bij gelegenheden, bijvoorbeeld bij vrienden of in een restaurant.
Ik vind het knap van diegenen die veganist zijn. Constant op je eten moeten letten. En soms moeten zeggen: “Dit eet ik niet, heb je iets veganistisch?” in een restaurant of bij vrienden.